Een tijd lang voelde het alsof mijn leven vooral bestond uit gesprekken, afspraken en regelzaken. Sinds ik een Wlz-indicatie vanuit de GGZ had gekregen, kwam er veel op mij af. Er waren vragen over mijn zorg, mijn woonplek, begeleiding en wat ik in de toekomst wilde.

Ik wist dat ik hulp nodig had, maar ik wist niet goed welke hulp en waar ik moest beginnen.

Ik vond het lastig om mijn verhaal steeds opnieuw te vertellen. En wanneer er tijdens een gesprek allerlei termen en mogelijkheden voorbij kwamen, raakte ik soms het overzicht kwijt. Achteraf dacht ik dan regelmatig: had ik dit maar gevraagd of had ik dat maar anders gezegd.

Via SCOT kwam ik in contact met een onafhankelijke cliëntondersteuner. Vanaf het eerste gesprek voelde dat anders.

Ze nam de tijd om echt naar mij te luisteren. Niet alleen naar mijn indicatie of mijn problemen, maar naar wat ik belangrijk vind en hoe ik mijn leven graag zou willen inrichten.

Samen zetten we mijn vragen op een rij. Ze legde uit wat bepaalde keuzes betekenden en welke mogelijkheden er waren. Als iets niet duidelijk was, zochten we het uit. Voor belangrijke gesprekken bereidden we samen voor wat ik wilde vertellen en welke vragen ik wilde stellen. En wanneer ik dat prettig vond, ging ze mee.

Dat gaf mij rust.

Ik wist dat er iemand naast mij zat die onafhankelijk was en mijn belangen in de gaten hield. Iemand die niet zei: “Dit moet je doen.” Maar die vroeg: “Wat vind jij hiervan?”

Dat klinkt misschien simpel, maar voor mij maakte juist dat een groot verschil.

Ik begon weer vertrouwen te krijgen in mijn eigen keuzes. Ik durfde aan te geven wanneer iets niet bij mij paste en leerde beter te verwoorden wat ik wél nodig had.

De cliëntondersteuner heeft mijn leven niet voor mij geregeld. En dat is misschien juist haar grootste waarde geweest.

Ze hielp mij om zelf de regie te houden, ook op momenten waarop dat moeilijk was.

“Ik hoefde het niet meer allemaal alleen uit te zoeken. Er stond iemand naast mij die me hielp om de juiste vragen te stellen, mijn mogelijkheden te zien en uiteindelijk zelf te kiezen.”

Voor mij betekent onafhankelijke cliëntondersteuning daarom niet dat iemand het van je overneemt. Het betekent dat je er niet alleen voor staat wanneer je zelf even niet meer weet hoe je verder moet.